Routyd

Die nuwejaar het alte vrolik afgeskop hier in die VAE. Eers is nuwejaar gekanselleer in Dubai, oor die Gasa-oorlog, in solidariteit daarmee, en toe gister is die heerser van Umm al Quwain, een van die 7 emirate wat saam die Verenigde Arabiese Emirate opmaak, dood. Gevolglik is daar sewe dae van rou verklaar, wat beteken alle vrolikheid en uitbundigheid is heel buite orde. Baie van die nagklubs mag nie oopmaak nie, die radiostasies speel almal (almal, sonder uitsondering) of gebede, 24 uur lank, dag in en dag uit, of klassieke musiek (die enigste tyd ooit wat mens klassieke musiek op die radio hier hoor, daar is geen toegewyde kanaal daarvoor nie). ‘n Paar maande gelede is nog ‘n belangrike sjeik dood en toe was dit dieselfde storie. Ook die plaaslike TV-kanale (selfs die sportkanale), speel net die hele tyd gebede. En die vlae hang natuurlik halfmas oral. Gelukkig bly ek nie in Umm al Quwain nie, want daar is die routyd 40 dae lank! Die heerser was glo ‘n baie gawe ou, en heel liberaal vir hierdie kant van die wereld, dis die enigste plek waar mens bier of wyn kan gaan koop, daar is ‘n winkel wat 24 uur per dag oop is en jy het nie ‘n lisensie nodig nie, soos oral elders. Wonder of die winkel steeds mag oopbly. Dis wel baie vreemd om al die grafskrifte te lees. Hy word besing as die mens wat moderniteit na Umm al Quwain gebring het. Nou ja, ek was al daar, en dis seker die primitiefste van al die emirate, dis my gunsteling, om die waarheid te se, want daar is niks van die gemors van Dubai met bouerey en paaie wat verle word net waar jy kyk nie. Dis eintlik ‘n heel karaktervolle plekke, die stad (dis eintlik maar ‘n groot dorp) is op ‘n skiereiland gebou en daar is nog mooi ou geboue, vissersbote in die hawe, geen wolkekrabbers. Gawe plekkie. Maar modern? Nee wat. Maar hier in die VAE is die waarheid en die werklikheid nie dieselfde nie.